Wednesday, 24 December 2008

Lolcats!

For more of the things you're about to see, click here. I love these pics, they're just cute and hilarious! I never thought bad spelling and grammar could be so much fun. Enjoy! ^^

























Monday, 22 December 2008

The last of it

Dah baca satu blog baru realize tag aku tak complete.. (-_-)

Maaf ya. The past two weeks have been a blur. Otak aku dah nak disintegrate memikirkan kerja, sambung belajar, family.. Satu per satu masalah timbul, tak nampak nak reda. Malah makin besar jadinya. Aku dah mula rasa rimas dan tersepit.

Masa-masa susah macam ni aku rindukan mama. Dia selalu ada jawapan, jalan penyelesaian, atau paling kurang pun hala tuju ke arah itu. Things always look better at the end of a discussion with her. Aku baru sedar, aku okay sebagai pemangku, tapi aku takkan betul-betul dapat gantikan tempat parents aku. Just goes to show, you don't know what you've got till you've lost it..

Haish, nasib baik dua hari lagi aku nak pergi retreat. Sampai sana nanti aku nak hamburkan masalah pada kawan-kawan, minta pendapat dan pandangan. Aku nak lontarkan semuanya jauh-jauh, biar nanti aku boleh pulang dengan dada yang sedikit lapang.

Ah, aku tau bunyinya tak adil dan penting diri. Kawan-kawan datang untuk istirehat, kenapa masalah aku mesti disandang? Tapi, kalau itu pandangan kamu, maknanya kamu kurang faham. You see, I am entitled to their time and space. Because they are my second family, they belong to me.. Muahahahahahakuikuikui!

Lagipun, kalau mereka kurang setuju.....



TOO LATE NOW.....

Wednesday, 3 December 2008

Missing you...


Haish, it's one of those weeks... (-_-)

On Monday my supervisor paid a surprise visit to CGAT and interrogated everybody on their research progress. Everyone had something to show for it; progress, results, optimization problems, etc.

Everyone but me.

Aku kena marah sebab result DNA extraction dan PCR tak keluar. Dah aku katakan dulu, Promega kit tu mungkin tak berkesan untuk extract DNA daripada tisu kepak kelawar. Aku minta beli brand Qiagen dia kata mahal. Memang pun. Siapa yang nak beli benda mahal kalau ada yang setengah harga...

Awalnya, aku ingat mungkin aku yang tersilap ikut manual. Something obviously went wrong somewhere. Aku cuba lagi. Tukar sana, betulkan sini; tak juga menjadi. Foto gel aku kosong. Cuma laddernya saja yang maha cantik. PCR tak payah cakap la. Lagi-lagi isu primer dimers. Bila supervisor minta results...

Hari ni aku gi quantify DNA dengan undergrad yang projek dan resultnya senasib dengan aku. Bacaan spectro dalam angka negatif. What does that mean? It means, percubaan kami untuk extract DNA kelawar menggunakan Promega kit telah gagal.

Gagal. Which also means: More labwork with time I don't have. Haish..



I feel like I got no place to go... Before, when things like this happened, I had shoulders to go crying on. People who can hear me out. There was always support. Everyone understands.

Yeah, there was lab then too... but then there were also coastlines and malls, forests and caves. We had surprise birthday parties, power lunches, bazaars, movies, late night beach visits and iftars under the open sky. We were students, but we were also presidents, managers, enterpreneurs, adventurers, superfoxes, brothers, sisters and housemates. We were always ready to go and be something..

Where did all that energy go? I miss it, and I certainly miss you much...